Aradaki bağ

Geçmiş deneyimlerimizle aramızdaki bağı oluşturan, ikisini birbirine tutturan temelde iki duygu olur: sevgi ve nefret.

Nefret kendini çoğu zaman çiğ haliyle göstermez. Her zaman sevgiyle kaynaşmış haldedir.

Nefret ağırlıktaysa saldırı şeklinde ifade bulur.

İçe saldırı çok yoğun olduğunda hafıza, düşünme ve hissetme süreçlerine yoğun bir baskı yaratır ve  kopma, bunalma, sıkışma gibi   deneyimleri tetikler.

Geçmiş deneyimler çok zor şeyler barındırdığında kişi bağı koparma amacıyla bağı reddetmeye çalışabilir. Belki de oluşan düğümü çözebilmek için bile oraya yaklaşamaz hale gelebilir. Bu şekilde kendini sürekli bir şeyden kaçmak, ona yanaşmamak üzere yorucu bir çaba içinde bulur.

Özgürlük, bağın nerede düğümlendiğini görme cesareti gösterip onu çözümlemek için biraz ona yaklaşmayı gerekir. Yoksa tek başına içten edilen ya da edilemeyen her küfür o düğümü biraz daha gererek sıkışmayı arttırır.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: